Дома  I    Мапа  I    Контакт  I    Огласна Табла    


   
 
 
 
Погледнете ја статистиката за работењето на судот за актуелната година ...
 
 
 
 
Одлуки на Основниот Суд Велес

24.08.2010   К.бр.27/10
ВО ИМЕТО НА ГРАЃАНИТЕ НА РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА
ОСНОВНИОТ СУД ВО ВЕЛЕС како првостепен кривичен суд во совет составен од судијата Габриела Гајдова како претседател на советот и судиите поротници Душко Станчев и Ленче Артинова како членови на советот со записничар Лилјана Стојанова-Судски референт даткилограф, во кривичната постапка по Обвинителен акт Ко.бр. 60/03 од 30.06.2006 година на Основното јавно обвинителство Кавадарци, презаведен во Ко.бр.430/07 на Основното јавно обвинителство Велес, против обвинетите Љ. К. од С. и Д.Л. од Н., за кривично дело Злоупотреба на службената положба и овластување од чл353 ст.3 в.в. со ст.1 в.в. со чл.22 од КЗ и обвинетиот Б. К. од С., за кривично дело од чл.353 ст.3 в.в. со ст.1 в.в. со чл.23 од КЗ, по одржаниот главен, јавен и усмен претрес, во присуство на јавен обвинител Бојанка Весова, обвинетите лично, бранителите на обвинетата Љ. К., адвокат Стеван Павлевски и адвокат Милан Гелевски и двајцата од Скопје, бранителот на обвинетата Д. Л. адвокат Николина Панова од Неготино и бранителот на обвинетиот Б. К. адвокат Еленко Миланов од Скопје, на ден 26.05.2010 година ја донесе и јавно ја објави следната


П Р Е С У Д А

Обвинетите:
1. Љ. К.од татко В. и мајка М., родена на ... година во Б. живее во С. на ул „...“ бр...., Македонка, државјанин на РМ, писмена со завршено високо образование-правен факултет, вработена во М. Д., остварува месечни примања во износ до ... денари мажена, мајка на две полнолетни деца, досега неосудувана, постапка за друго кривично дело не се води, се брани од слобода со ЕМБГ ....
2. Д. Л. од татко Н. и мајка Л., родена на ... година во С., живее во Н. на ул:„ ...“ бр...., Македонка, државјанин на РМ, писмена со завршено Високо образование-правен факултет, вработена во ..., остварува месечни примања во износ од ... денари, мажена, мајка на две полнолетни деца, досега неосудувана, постапка за друго кривично дело не се води, се брани од слобода, со ЕМБГ ....
3. Б. К. од татко В. и мајка М., роден на ... година во С. каде и живее на ул:„ ...“ бр.... Општина Г. Б., Македонец државјанин на РМ, писмен со завршено Вишо образование-економски факклтет, женет, татко на едно полнолетно дете и две полнолетни, сопственик на приватна фирма, остварува месечни примања во износ од ... денари, војска служен ... година во Б., воено евидентиран во Општина Г.б. С., досега осудуван, постапка за друго кривично дело не се води, се брани од слобода со ЕМБГ ....

Врз основа на чл.368 ст.1 т.1 од ЗКП,

СЕ ОСЛОБОДУВААТ ОД ОБВИНЕНИЕ

ДЕКА:
Како службени лица прво обвинетата Љ. К.- раководител на Сектор за правни и кадровски работи во Ф. за м. и р. п. С., второ обвинетата Д. Л. како раководител во М. за ф. о. за и. п. работи Н., ја искористиле својата службена положба и овластување и прибавиле за ПСО Т. Н. значителна имотна корист во износ од 6.227.680,00 денари, а трето обвинетиот Б. К. како претседател на Управниот одбор и доминантен сопственик со 51,31 % на ПОС Т. Н., со умисла ги потикнал обвинетите Љ.и Д. со искористување на својата службена положба да сторат кривично дело Злоупотреба на службената положба и овластување по чл.353 од КЗ, на начин што иако знаеле дека ПОС Т. Н. не е сопственик, но само корисник на земјиштето чиј сопственик е РМ и дека нема право на паричен надоместок, без доказ а сопственост во постапката за експропирација на земјиштето за изградба на автопат ...Г.-Д., дел КМ 103 + 600-КМ 108 + 680 клучка Н., на 13.05.1999 година, во просториите на отсекот за имотно правни работи Н., склучиле Спогодба за надомест на експропиран недвижен имот-земјиште за катастарските парцели бр.5073, 5085, 5080,. 5079, 5087,5086, 5077, 5078, 5083, 5088, во вкупна површина од 12.391 мкв, во мв.Џ. КО Н., во поширокиот градежен реон, за износ од 6.227.680,00 денари, помеѓу Ф. за м. и р. п.С., како предлагач на експропирацијата, застапуван од обвинетата Љ. и ПОС Т. Н. како наводен сопственик на недвижноста-земјиштето застапуван од обвинетиот Б. К., иако според катастарските книги земјиштето се води и е сопственост на РМ, со што поранешниот корисник на земјиштето ПОС Т. Н. му е исплатено и се стекнал со значителна имотна корист во горниот износ на штета на РМ.

Со што обвинетите Љ. К. и Д. Л. би сториле кривично дело Злоупотреба на службената положба и овластување од чл.353 стр.3 в.в. со ст.1 в.в со чл.22 од КЗ, а обвинетиот Б. К. би сторил кривично дело Злоупотреба на службената положба и овластување од чл.353 ст.3 в.в. со ст.1 в.в. со чл.23 од КЗ.

Бидејќи делото за кое се обвинуваат обвинетите не е кривично дело според законот, а согласно чл. 368 ст.1 точка 1 од ЗКП.

Трошоците сторени во текот на кривичната постапка паѓаат на товар на буџетските средства на судот.

Оштетената РМ за остварување на своето имотно правно барање се упатува на спор.

О б р а з л о ж е н и е

Основното јавно обвинителство Кавадарци, поднесе Обвинителен акт Ко.бр.60/03 од 30.06.2006 година презаведен во Основното јавно обвинителство Велес, под Ко.бр.430/07 против обвинетите Љ. К. од С. и Д.Л. од Н. за кривично дело Злоупотреба на службената положба и овластување од чл.353 ст.3 в.в. со ст.1 в.в. со чл.22 од КЗ и обвинетиот Б. К. од С. за кривично дело Злоупотреба на службената положба и овластување од чл.353 ст.3 в.в. со ст.1 в.в. со чл.23 од КЗ.
По спроведената постапка судот донесе пресуда К.бр.353/07 од 22.10.2008 година, која со пресуда на Апелациониот суд Скопје КЖ.бр.470/09 од 29.04.2009 година беше преиначена само во делот на казната. Со Пресуда Квп.бр.211/2009 од 9.12.2009 година на Врховен суд на РМ пресудите К.бр.353/07 од 22.10.2008 година на основен суд Велес и КЖ.бр.470/09 од 29.04.2009 година на Апелационен суд Скопје беа укинати и предметот беше вратен на првостепениот суд на повторно судење.
Постапувајки по напатствијата на Врховниот суд на РМ, судот закажа и одржа главен, јавен и усмен претрес на кој ги испита обвинетите, согласно чл.351 ст.3 од ЗКП, судот ги прочита исказите на преставникот на јавното правобранителство на РМ Велес, даден на главен претрес од 10.09.2008 година, преставникот на А. за д. п. С. даден на главен претрес од 15.10.2008 година, на сведоците К. Ѓ. даден на записник Ки.бр.11/03 од 16.09.2005 година и на главен претрес од 30.04.2008 година, Н. П. даден на записник Ки.бр.11/03 од 15.12.2003 година, Ки.бр.11/03 од 16.09.2005 година и на главен претрес од 23.01.2008 година и 30.04.2008 година, С. Ј. даден на записник Ки.бр.11/03 од 19.10.2005 година и главен претрес од 30.05.2008 година, Ѓ. П. даден на записник Ки.бр.11/03 од 13.01.2004 година Ки.бр.11/03 од 28.02.2006 година и главен претрес од 23.01.2008 година и 30.04.2008 година, К. Б. даден на записник Ки.бр.11/03 од 06.04.2006 година, и главен претрес од 23.01.2008 година и 30.04.2008 година, Ј. П. даден на записник Ки.бр.11/03 од 15.12.2003 година и главен претрес од 26.03.2008 година, Н. Д. даден на записник Ки.бр.11/03 до 12.11.2003 година и на вештите лица Сл. А. даден на главен претрес од 10.09.2008 година и М. Н. даден на главен претрес од 15.10.2008 година, а согласно чл.351 ст.1 т.1 од ЗКП, ги прочита исказите на сведоците В. И. даден на записник Ки.бр.11/03 од 25.11.2003 година и Е. М. даден на записник Ки.бр.11/03 од 14.04.2006 година и ги изведе писмените докази и тоа: прочита предлог за експропирација бр.03-438 од 23.12.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03.-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03.438/4 од 15.07.1998 година бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.-03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, сите на Ф. за м. и р. п. С., записник од 12.05.1999 година за надомест на земјиште и објекти што се одземаат за изградба на делница од автопатот Скопје Неготино, 8 налози за исплата во фотокопија, Пл.бр.3158 за ПО Неготино, записник бр.17-160/4 од 13.05.1999 година, програма бр.03.263 од 06.09.1999 година на ПОС Т. Н., мислење на агенција на РМ за приватизација бр.08./3-005./2 од 28.12.2000 година, мислење од правен сектор за одлука за трансформација,одлука бр.02-7096/1 од 28.12/2000 година од 28.12.2000 година, одлука за именување на управен одбор бр.03-272 од 02.12.1998 година на ПОС Т. Н., историјат бр,.1215/22 од 15.08.2002 година на ДЗГР одделение за премер и катастар Неготино,историјата на катастарски парцели Пл.бр.955 за КО Неготино, решение бр.1004/108 од 13.01.1999 година на одделение за премер и катастар Неготино, жалба со број 2/99 од 26.01.1999 година, решение бр.27-68/2 од 31.05.1999 година на Комисија за решавање на управни работи во втор степен,известувањед бр.08-244/2 од 24.04.2003 година на Општина Неготино,список на промени за КО Неготино, со назнака промена бр.165/94, список на промени и број 118/98, бр.64/99, список на промени од 18.02.2000 година, решение бр.1105/115 од 29.06.1998 година на РГУ одделение за премер и катастар Неготино,решение бр.1005/61 од 07.02.2000 година на оделение за премер и катастар Неготино, решение бр.01-625/1 од 02.06.1980 година на Собранието на Општина Неготино, извод од службен гласник стр.305 од 31.12.1981 година, стр.242 од 18.09.1989 год, и стр.292 од 14.06.1990 година, упис на недвижност бр.08.11/1 од 25.01.1999 година на Општина Неготино, заклучок бр.01-1989/1 од 26.12.1973 година на Општинско Собрание Неготино, известување Р.бр.31/03 од 10.04.2003 година, на ЈП на РМ за подрачје Велес,. ургенција Ро.бр.59/01 од 28.01.2003 година, и известување Ро.бр.68/02 од 06.02.2003 година и двете на ЈП за РМ за подрачјето Велес, договор бр.05-382 од 11.12.1997 година, цени на трансформации на агенција за приватизација на РМ прегледна ситуација По Неготино, бр.1004/108 од 15.12.1998 година, известување бр.03-422/2 од 07.03.2003 година на Ф. за МРП, елаборат за анекс 1 експропирација Ф 1042/98 со датум на изработка 07/98 потврда од ГП Гранит АД Скопје бр.0302/74 од 06.07.1998 година, извод од казнена евиденција за обвинетиот Б. К., известување бр.28/3-14599 од 23.12.2003 година на СВР Струмица, известување бр.219/9, 21/027/2 од 31.12.2003 на СВР за град Скопје, барање пријава од 15.12.2000 година, на одделение за премер и катастар Неготино решение бр.1004/108 од 13.01.2008 година на оделение за премер и катастар Неготино, вештачење 1 бр.Св.бр.42/04 на Биро за судски вештачења Скопје, Пл.бр.3158 за ПО Неготино, пресуда ПС.бр.41/03 од 17.03.2004 година на Основен суд Кавадарци, пресуда АСЖ.бр.794/04 од 10.06.2004 година на Апелационен суд Скопје, предлог за извршување на парично побарување бр.03-1909/1 од 01.09.2004 година, жалба бр.03-с датум на примен во Основен суд Кавадарци од 11.07.2005 година, одговор на жалба бр.03-134 од 26.08.2005 година, поднесок А.бр.07-7/07 од 19.11.2007 година на ЈП на РМ Велес, известување бр.24/12/2 -10910 /2 од 03.04.2008 година на ОВР Неготино, смртовница бр.28/8 од 05.04.2008 година, на ОВР Неготино, извод од матична книга на умрени бр.2117-1587 од 24.05.2005 година на МВР Скопје, решение бр.02-2/43 од 18.05.2005 година на ф. за м. и р. п. Скопје, извадок од елаборат од стр.48 и стр.47 на КО Неготино во фотокопија, пресуда рег.бр.492/2004 од 29.06.12005 година на Врховен суд на РМ,решение У.бр.0д 02.03.2005 година на Врховен суд на РМ, записник бр.17-200/2 од 12.04.2000 година на Управа за имотно правни работи отсек Неготино, записник од 24.09.1998 година со ВПС.бр.20/98 на Основен суд Неготино, известување бр.19.440/2 од 15.04.2010 година на Државен архив на РМ, одговор на барање бр.03-1516/2 од 04.05.2010 година на Агенција за државни патишта, известување бр.03-67/2 од 10.05.2010 година на Министерство за финансии Управа за имотно правни работи одделение во Неготино- Неготино, Статут на фондот за магистрални и регионални патишта од 24.11.1997г одина, Правилник за систематизација на работни места во фондот за магистрални и регионални патишта бр.14-1903/4 од 15.12.19997 година и номенкалтура на работните места бр.14-1903/4 од 15.12.1997 година.
Врз основа на вака изведените докази ценејќи го секој доказ поединачно и во корелација со останатите изведени докази, а по слободно судиско уверување судот ја туврди следната фактичка состојба:

Обвинетата Љ. К. од С. била вработена во Ф. за м. и р. п. С. како раководител на с. за п. и . р.. Обвинетата Д. Л. од Неготино била вработена како раководител на О. за и. п. р. и референт по е. во Н.. Обвинетиот Б. К. од С. од 02.12.1998 година бил претседател на управниот одбор на ПОС Т.Н..
Заради потребите за изградба на автопат ... делница С.-Д. било потребно од страна на Ф. за м. и р. п. како корисник на експропирацијата да се експропира недвижен имот и тоа катастарските парцели бр.5073, 5085, 5080, 5079, 5087, 5086, 5077, 5078, 5083 и 5088, во вкупна површина од 12.391 мкв. во мв.Џ. КО Н. во поширокот градежен реон. За таа цел, врз основа на Заклучок од 26.12.1973 година на СО Н., решение од 02.06.1980 година на СО Н., решение од 13.01.1999 година на Одделение за премер и катастар Н. и изготвен елаборат од ГП Г., во правната служба при Ф. за м. и р. п. С. биле изготвени предлози за експропирација бр.03-438 од 23.02.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, сите на Ф. за ма. и р. п. С., потпишани од сведокот Ѓ. П. како ВД Директор. Пред изготувањето на овие предлози, писмената документација била разгледувана од страна на обвинетата Љ. К., инжињери и сведокот К. Б., па бил одржан колегиум на кој било одлучено кон кого да бидат поднесени овие предлози. Потоа, врз основа на прибавено мислење од Општината за пазарната вредност, била одредена цената од 480,00 денари односно од 640,00 денари за експроприраното земјиште, која одговарала на пазарната цена на земјиштата во време на водењето на постапката за експропирација и во време на склучување на спогодбата бр.17-160/4 од 13.05.1999 година. Предлозите за експропирација биле доставени до регионалната управа за имотно правни работи ПЕ Н.. Преставникот на ПОС Т. Н., сведокот С. Ј. до регионалната управа за имотно правни работи ПЕ Н. имал доставено решение за доделување на трајно користење на парцелите решение за упис од 13.01.1999 година на одделение за премер и катастар Н., по што, по приемот на предлозите за експропирација обвинетата Д. Л. закажала рочиште на кое биле присутни обвинетата Љ. К. како полномшник на ф. за м. и р. п. С. како предлагач на експропирацијата и обвинетиот Б. К. како полномоник на ПОС Т. Н.,како корисник на парцелите предмет на експропирација. На рочиштето кое го водела обвинетата Д. Л., како преставник на органот кој ја водел постапката за експропирација, помеѓу Фо. за м. и р. п. С. и ПОС Т. Н. била постигната спогодба бр.17-160/4 од 13.05.2009 година. По постигната спогодба за потребите за изградба на автопатот била извршена експропирација на катастарските парцели Кп.бр.5073/2, Кп.бр.5073/3, Кп.5077, Кп 5078, Кп 5079, Кп 5080/2, Кп.5083/2, Кп 5083/3, Кп 5085/2, Кп 5086, Кп 5087 и Кп 5088.
Пазарната цена на земјиштето во време на склучување на спогодбата се движела 480-640 денари за метар квадратен за градежно неизградено земјиште. Постигната пазарна цена за другите сопственици била идентична со цената која била исплатена на ПОС Тиквеш Н..
Надоместокот утврден по спогодбата за експропирација, вкупно за земја и објекти, во износ од 10.800,000,00 денари, во неколку наврати почнувајќи од 08.06.1999 година до 13.09.1999 година бил во целост исплатен преку ЗПП Н., на жиро сметка на ПОС Т.. Исплатата била вршена согласно спогодбата за експропирација и исплатената цена одговарала на пазарната цена.
Пред поведување на постапката за експропријација, експропираниот недвижен имот со заклучок бр.01-1989/1 од 26.12.1973 година на ОС Н., решение бр.01-625/1 од 02.06.1980 година на ОС Н. и решение од 30.12.1981 година, бил доделен на сегашен ПОС Т. Н. со надомест, освен Кп 5077 и 5078 кои биле доделени без надомест. Со заклучок од 14.06.1990 година на Собрание на Општина Н., сегашен ПОС Т. Н. бил ослободен од обврската за плаќање на надоместок на трошоците за уредување на градежното земјиште на објектите Хотел П. и Автокампот А.. Недвижниот имот кој бил експропиран со решение бр.1004/8 од 13.01.1999 година на РГУ Одделение за премер и катастар Н., бил запишан на име на ПОС Т. Н.. Против ова решение била поднесена жалба од јавното правобранителство која со Р. бр.2768/2 од 31.05.1999 година на Комисија за решавање на управни работи во втор степен била одбиена како неоснована. Со решение У.бр.95/03 од 02.03.2005 година на Врховен суд на РМ постапката по тужбата на заменик јавен правобранител за подрачје Велес против Владата на РМ комисија за решавање на управни работи во втор степен, од областа на премерот катастарот и запишување на правата на недвижностите, за молчење на администрацијата била запрена, од причина што судот утврдил дека тужениот орган постапувајќи по жалбата донел решение бр.27-68/2 од 31.05.1999 година, со кое жалбата против решението на првостепениот орган бр.1004/108 од 13.01.1999 година ја одбил како неоснована, а решението тужителот го примил на 22.05.2003 година поради што согласно чл.32 ст.1 од ЗУС Врховниот суд го повикал тужителот да даде изјава дали со дополнително донесеното решение бил задоволен односно дали тужбата ја проширува и врз тоа решение, но тој во определениот рок од 15 дена не дал никаква изјава поради што судот врз основа на чл.32 ст.2 од ЗУС донел решение со кое ја запира постапката.
По поведен спор, со пресуда ПС.бр.46/03 од 17.03.2004 годна на Основен суд К. била поништена спогодбата за експропирација бр.17-160/4 од 14.05.1999 година и тоа во делот за надомест на земјиштето во висина од 6.227.680,00 денари и е задолжен ПОС Тивкеш Н. како тужен на Ф. за м. и р. п. С. како тужител да му врати износ од 6.227.680,00 денари на име стекнување без основ со законска затезна камата сметано од 04.04.2003 година до исплатата.Ова пресуда била потврдена со пресуда АСЖ.бр.794/04 од 10.06.2004 година на Апелационен суд Скопје. Со пресуда Рев.бр.492/04 од 29.06.2005 година на Врховен суд на РМ пресудите на Апелациониот суд Скопје Асжб.р.7904/04 од 10.06.2004 година и на Основен суд К.ПС.бр.46/3 од 17.03.2004 година се преиначени и тужбеното барање на тужителот да се поништи спогодбата за експропирација бр.17-160/4 од 13.05.1999 година во делот за надомест на земјиштето во висина од 6.227.680,00 денари и за тој износ да се задолжи тужениот на тужителот да му врати на име стекнување без основ со законска затезна камата сметано од 04.04.2003 година до исплатата и да му ги надомести трошоците во постапката во износ од 120.000,00 денари било одбиено како неосновано.
Пред склучувањето на спогодбата обвинетиот Б. К. немал контакти со обвинетите Д. Л. и Љ. Ку.

Ваквата фактичка состојба судот ја утврди од исказот на обвинетата Љ. К. дека во критичното време била раководител на секторот за п. и к. р. во Ф. за м. и р. п., дека на ден 13.05.1999 година била склучена спогодба при што на расправата присуствувале обвинетата Д. Л. како началник на Одделението, обвинетиот Б. К. и таа во својство на полномошник на предлагачот на експропирацијата, дека била направена спогодбата и бил договорен начинот на плаќање, било направено плаќањето да се врши на жиро сметка преку Стопанска банка на ПОС Т. при што вкупната сума изнесувала 10.800.000,00 денари, дека за цената претходно бил известен тогашниот директор В.П. и тој се согласил и дал согласност да се исплати, дека е точно дека со Јавниот правобранител не контактирала, дека во тој период таа била раководител на секторот за правни и кадровски работи во Ф.м.р.п. С., дека заклучоците за трајно користење со надомест од Собрание на Општина Н., Одлуките за доделување на земјиштето со надоместок и Решението од Катастарот од 13.01.1999 година со кое барањето за упис било уважено, како и елаборатот ги гледале заедно со директорот на Ф. и инжињеринг и таа документација била доволна да се поднесат предлозите за експроприрација, дека на расправата било отворено прашањето за сопственоста на спорното земјиште и обвинетиот Б. К. тврдел дека земјиштето било во нивна сопственост,дека целиот недвижен имот кој што бил предмет на експропирација и бил опфатен со елеборатот за експропирација, ПОС Т. го имал како право на користење од Општината со надомест, дека на расправата не бил присутен Јавниот правобранител и немало никакво известување од него во моментот на склучување на спогодбата за екпропирација, дека земјиштето било во сопственост на РМ бидејќи од 1991 година целото градежно земјиште било прогласено за државна сопственост, а корисник бил ПОС Т. и дека во постапката за експропирација дека било јасно дека не може да биде сопственоста на земјиштето на никој друг освен на РМ со оглед да станувало збор за градежно земјиште, дека имало решение за упис на недвижниот имот кој е спорен на име на ПОС Т. и ова решение катастарот по службена должност го доставил до Јавниот правобранител за подрачјето на В. и Н., кој го обжалил решението, дека жалбата од страна на второстепената комисија била одбиена и решението било потврдено, дека во текот на 2003 година кога се покренала кривичната постапка против неа, Јавното правобранителство за Општина Вел. и Н. поднело тужба и повело управен спор пред Врховен суд на РМ за поништување на цитираното решение од катастарот, при што во исто време Јавното правобранителство го известил Фондот да поднесе тужба за неосновано збогатување пред Основен суд К.против ПСО Т. Н. со образложение дека Врховниот суд ќе го поништи решението на катастарот, а со тоа и спогодбата па Ф. на тој начин ќе може да бара да бидат вратени парите кои што како надомест за екпспропирацијата биле исплатени на ПОС Т., дека Врховниот суд на РМ ја отфрлил тужбата на Јавното правобранителство за Општина В. и Н. како ненавремена, а во постапката за неосновано збогатување Основен суд К. донел пресуда во полза на Фондот, која била потврдена од Апелационен суд Скопје, но Врховниот суд на РМ овие пресуди ги преиначил и одлучил тужбеното барање на Ф. дека се одбива како неосновано, дека кога треба да се изгради пат најпрво се правел проект за патот врз основа на кој се изработувал елаборат за експропирација, во кој што биле содржани податоци за земјиштето каде што патот требало да поминува, податоци за сопствениците, корисниците на земјиштето катастарските ознаки површината на земјиштето што треба да се екпропира и овие елеборати ги изготувале стручни овластени органи во соработка со катастарот, дека за да биде валиден овој елаборат треба да има печат од катастарот на подрачјето каде што се наоѓа земјиштето, при што во конкретниот случај тоа бил катастарот од Н. дека секоја измена на овој елаборат што подоцна ќе ја достави катастарот со печат од нив, е обврзувачка за фондот, дека елаборатите и решенијата од катастарот за Ф. се обврзувачки и предлозите се поднесуваат врз основа на нив, како и дека во конкретниот случај кога ги изготвувала предлозите за експропирација таа го имала во предвид елаборатот кој што бил изработен од катастарот во Н. и дека елаборатот содржан во списите на предметот е извадок од оргиналниот елаборат за експропирација на спорното земјиште, дека со обвинетиот Б. немала контакти во текот на целата постапка, дека предлозите за експропријација не ги работела сама, туку истите ги изготвувале тим од инжињери кои работеле на трасата, правеле идентификација на парцелите и предлозите биле поднесувани во име на Ф., а не ги потпишувала таа, дека цената ја утврдувал Ф. и исплатената цена била во рамките на цената која важела и се исплаќала за Н..
Од исказот на обвинетата Д. Л. се утврди дека во текот на 1998 година некаде во месец септември од Ф.м.р.п. С. добиле известување со предлози со елаборати за оправданоста на патот С.-Н.-Д. дека предлозите за експропирација биле на физички лица, правни лица и ПОС Т. Н., дека по добивањето на овие барања, елаборати и предлози таа како раководител на службата ја водела постапката за експропирација, па на странките, во случајов на ПОС Т. им пуштила покана за рочиште, дека правникот на ПОС Т. сведокот С. Ј. доставил документација и тоа: решение за доделување на трајно користење на парцелите како во обвинението, решение за доделување на трајно користење на две парцели со проширување од 14.09.1989 година и решение од катастарот за упис евидентирање на име на ПОС Т. на недвижен имот наведен во решението на Одделението за премер и катастар Не. од 13.01.1999 година, дека од како и била доставена документацијата закажала рочиште на кое се јавиле подносителот на предлогот за ескпропирација, обвинетата Љ. К., раководител на секторот за правни и кадровски работи во Фондот за магистрални и регионални патишта С. и претставник на ПСО Т., како претседател на управниот одбор на ПОС Т. Н., обвинетиот Б. К., дека на тоа рочиште била постигната спогодба, а записникот за спогодбата го направила таа бидејки во отсекот немале записничар-дактилограф, дека на земјиштето во градежен реон сите биле корисници, а на објектите сопственици, дека како раковидител во о .и.п.р работела од ... година, па се до ... година, дека до трансформацијата до 2001 година според Законот за граджено земјиште во градските населби или населбите од градски карактер, градежното земјиште не можело да биде сопственост на физички и на правни лица туку истото можело да биде доделено само на трајно користење со надоместок или без надоместок, така да не било можно да и биде спорна сопственоста во 1999 година бидејќи целото градежно земјиште во РМ било соптвеност на РМ, дека таа за цело време контактирала со обвинетата Љ. К., дека во конкретниот случај странките донеле записник со кој било утврдено кои парцели и кои објекти се одземаат и за кој износ и дека тоа е записникот од 12.05.1999 година, дека цената била определена во Ф.м.р.п. и била различна во зависност од тоа дали се работело за градежни или земјоделско земјиште, дека на градежното земјиште сите биле корисници, а на земјоделското, сопственици, дека обвинетиот Б. не го познавала и го запознала на одржувањето на рочиштето, дека истиот никогаш претходно не бил дојден кај неа и не интервенирал, а документацијата ја носел сведокот С. Јо..
Од исказот на обвинетиот Б. К. се утврди дека имал сознанија дека автопатот кој треба да се изгради ќе минува прему магацин и земјиште на ПОС Т., дека еден дел пред да биде склучена согодбата во одделението за имотно правни работи во Н. му се јавиле по телфон од ПОС Т. иму било кажано да дојде во Н.за да земе полномошно и да оди во Собрание во Н., па наредниот ден отишол во Хотел П., сопственост на ПОС Т., и кај рецепционерот го земал полномошното, дека бил известен дека треба да оди во Собранието за да потипише спогодба во име на ПОС Т. во врска со градење на автопатот, дека од преставниците на ф. му кажале дека максималниот износ што може да се плати како надомест за експропирација бил износот од 10.800.000,00 денари па тој ја потпишал спогодбата, дека двете обвинети прв пат ги видел на 13.05.1999 година, дека по склучувањето на ова спогодба во текот на 1999 година парите биле исплатени на ПОС Т. Н., како и дека со ништо не ги потикнал обвинетите Љ. и Д..
Од исказот на сведокот Ј. П. се утврди дека тој работел како советник за правни работи во одделение за премер и катастар Н., дека во 1999 година кога било донесено решение за евидентирање на недвижен имот на ПОС Т. работел како референт за излагање на податоци од премер и запишување на правата на недвижностите, дека ПОС Т. до РГУ Одделение за премер и катастар Н. поднел барање под бр.1004/108 од 15.12.1998 година за упис во катастарската евиденција на КП бр.5077, 5078, 5079, 5080, 5081, 5083, 5088 кое земјиште претставувало дворно место и пропратно земјиште кое му служело на хотелскиот комплекс хотел П. Н., дека бил приложен доказ и тоа решение за доделување на градежно незиградено земјиште за изградба на Хотел П.на ТПРО на големо и мало В. Промет ООЗТ Т. Н., издадено од Собрание на Општина Н. и како доказ било приложено решение за измени и дополнување на решение бр.01-888/1 од 30.12.1981 година на Собрание на Општина Н., бил приложен заклучок за ослободување од надоместок на трошоците за уредување на градежено земјиште, на објектите на Хотел П., автокампот А. издаден од СО Н., одлука за распределба на основни средства, градежни објекти на ООЗТ Т. од 16.01.1980 година на централниот работнички совет на РО В. П. Н. и барање бр.03-179 од 22.06.1992 година, па органот имајќи ги во предвид сите овие приложени докази утврдил дека тие представувале доволен основ за упис во катастарската евиденција и за евидентирање на недвижностите заведени во решението на име на ПОС Т. Н., на 13.01.1999 година било донесено решение од кое примерок би доставен на Заменикот јавен правобранител, на подносителот на барањето, дека на 25.01.1999 година од страна на локалната самоуправа биле известени дека доделувањето од страна на Собранието не било доволно да се изврши упис во катастарската евиденција за недвижностите и дека земјиштето доделено на В. П. Н.за кој не е платен надомест исто така не е доволно да се изврши упис на недвижноста, меѓутоа решението веќе било донесено, а подоцна Правобранителот вложил жалба на тоа решение, кое со решение од Владата на РМ била одбиена, а решението на катастарот било потврдено, па била извршена евиденција на овој недвижен имот на ПОС Т..
Од исказот на сведокот Н. П. се утврди дека работел како раководител на О. за и. п. р. во Н., при што во водењето на постапката за експропирација на авотопатот Н.-Д. К. тој не учествувал и постапката ја водела обвинетата Д. Л., која во тоа време била шеф на отсекот, дека при водењето на постапката за експропирација на недвижен имот, корисникот на експропирацијата поднесува предлог до О. за и. п. р., со предлогот доставува докази за сопственоста, имотен лист, договор за купопродажба, дека лицето што ја води постапката закажува рочиште, ги повикува предлагачот на експропријацијата, поранешниот сопственик или корисник за утврдување на моќниот правичен надоместок, кое може да се заврши со спогодување или со решение, дека предлозите за експропирација до службата за имотно правни работи при О. Н. биле поднесени од страна на Ф. за м. и р. п. С., кон кои биле поднесени елаборат за катастарските парцели кои биле предмет на експропирацијата, поседовен лист и потврда за обезбедени парични средства за надоместок, како и дека во конкретниот случај во начинот на водењето на постапката од страна на обвинетата Д. нема пропусти од причина што таа имала докази за доделување на трајно користење на земјиштето и пракса било надоместокот да се исплати на ПОС Т. кои земјиштето го имале во трајно користење..
Од исказот на сведокот Н. Д., се утврди дека Јавното правобранителство од В. заради преземање на правни дејствија за заштита на имотот сопственост на РМ, кој е предмет на кривичното дело, поднело жалба до второстепената комисија за упис на решението во јавните книги и тужба со која бил инициран управен спор пред Врховен суд дека во постапката во која е донесена спогодбата помеѓу обвинетите Јавното правобранителство не учествувало и за истата тој како Јавен правобранител за подрачје В. и Н. бил запознат од Јавниот обвинител од К. по поднесувањето на барањето за спроведување на истрага.
Од исказот на сведокот В. И., се утврди дека на колегиум во Ф. за м. и р. п. го разгледале целиот случај и работењето на обвинетата Љ. и утврдиле дека во врска со експропријацијата немало пропусти во нејзиното работење и дека постапката била правилно спроведена од причина што обвинетата Љ. ја имала потребната документација пред поднесувањето на предлогот за експропријација, посебно решението од 13.01.1999 година на Одделение за премер и катастар Н., дека на ПОС Т. му биле исплатени 6.227,680,00 денари, за кои постоела граѓанска тужба од Фондот за регионални патишта до Основен суд К. за неосновано збогатување.
Од исказот на сведокот Ѓ. П., се утврди дека во Ф.за м. и р. п. С. бил директор од 1997 година пролетта до декември месец 1998 година, дека обвинетата Љ. К. била раководител за правни и кадрови работи во ф., па покрај другите работи и работни задачи била одговорна околу спроведувањето на процедурите и експропирацијата на одземениот недвижен имот за изградба на автопатот ... Г.-Д. К., при што предлозите за екпропирација ги потпишал тој, а предлозите за експропирација ги направила обвинетата Љ., дека тој ги потпишал овие предлози како и сите останати предлози за експропирација што биле правени, но тој не вршел увид во докуметнацијата која пред да се поднесе предлогот се прибирала, тоа било целосно препуштено на службите во кои имал целосна доверба, дека податок за сопственоста била прибавувана од катастарот, а тоа го правела обвинетата Љ., дека биле правени елаборати за експропирација во кои биле прикажувани нумерички податоци за недвижноста за која се предлага експропирација и тие биле изготвени според постапката и начин предвидени со прописите за геодетски работи, дека сите податоци се црпеле од елаборатот и врз основа на тие изготвени елаборати се правел предлогот за експропирација, дека не разговарал со обвинетата Љ. за тоа чие било земјиштето што треба да се експропира бидејќи имал полна доверба во службите, како и дека целата постапка што била водена спрема ПОС Т. Н. била во согласност со Законот, врз основа на документи што биле презентирани на општината, документи за сопственоста, имотни листи, а правната служба чиј раководител била обвинетата Љ. имала спроведено многу постапки и во истите, како и во конкретниот случај, немало пропусти.
Од исказот на сведокот К. Ѓ. се утврди дека бил вработен како раководител на Одделение за премер и катастар Н., а во времето кога била извршена експропирацијата и тоа од октовмри 1995 година бил Н. на Одделението за премер и катастар Н., дека на ден 15.12.1998 година од страна на ПОС Т. до Одделението било доставено барање за упис на недвижности и во управна постапка било донесено решение со кое на ПОС Т. се евидентираат 8 парцели наведени во решението бр.1004/98 од 13.01.1999 година за што бил известен Јавниот правобранител кој поднел жалба, која била одбиена и со тоа бил евидентиран на име на ПОС Т. имотот наведен во решението, дека од страна на Јавниот правобранител била поведена управна постапка пред Врховниот суд завршена со одлука на Врховниот суд со која постапката се запира, дека барањето за упис го доставил полномошникот С. Ј. и кон барањето биле приложено и документи и тоа потврда од Општина Н., копија од решение за измени и дополнувања на Собрание на Општина Н. од 30.12.1981 година, заклучок на Собрание на Општина Н., заклучок за ослободување од надокнади од СО Н. и распределба на основни средства градежни објекти, како и дека во решението бр.1004/108 од 13.01.1999 година, биле наведени причините поради кои е усвоено барањето за евидентирање на недвижностите на ПОС Т., а тоа било врз основа на приложената документација со барањето и согласно Законот за катастар.
Од исказот на сведокот С. Ј. се утврди дека до крајот на 2002 година бил вработен во ПОС Т. Н. на работно место раководител дека била отворена стечајна постапка над ПОС Т. и во истата најголем доверител бил обвинетиот Б. К. и обвинетиот Б. К. ги превземал сите обврски на ПОС Т. спрема доверителите и станал доминантен сопственик на ПОС Т., дека во почетокот на 1999 година бил формиран и управен одбор во кој тој бил член, а обвинетиот Б. К. бил Претседател на управен одбор, дека тој бил претставник на вработените во управниот одбор, а имало и член, претставник на општествениот капитал и член на другите доверители, дека на управниот одбор била донесена одлука да се овласти обвинетиот Б. Ку. да ги превзема сите активности околу експропирацијата и да постигнува спогодба, дека на основа на тоа му било дадено полномошно и натаму тој ги превземал сите работи околу експропирацијата, дека тој не контактирал ниту со Ф.м.р.п. ниту со управата за имотно правни работи и неговата работа била курирска и носел документи во врска со земјиштето и објектите предмет на експропрацијата од катастарот или до управата, дека сите преговарања, договарања, и спогодбата за надоместокот ги вршел обвинетиот Б. К., дека тој се консултирал со обвинетиот Б. К., и обвинетиот Б. ја знаел целата негова активност-работа, дека имал доставено поседовни листи, решенија за доделување на земјиште за изградба на хотел од Собрание на Општина Н., решение за упис на градежно изградено земјиште, во катастарската евиденција донесено по негово барање на име ПОС Т. кое решение го добиле на 13.01.1999 година и нивното барање било уважено, дека на ова решение јавниот правобранител вложил жалба која била одбиена како неоснована, и дека врз основа на тоа решение биле евидентирани на име на ПОС Т.Н. недвижностите наведени во решението, дека за целиот тек на постапката за експропирација го известувал обвинетиот Б. бидејќи обвинетиот Б. како доминантен сопственик на ПОС Т. постојано се интересирал до каде била постапката во врска со имотот дека кога почнала изградбата на патот на земјиштето на кое бил поставен хотел парк, и биле поставени машините обвинетиот Б. преговарал и договорал да се престане со работа, за да се изврши проценка на земјиштето и објектите.
Од исказот на сведокот К. Б., се угврди дека тој бил вработен до 1999 година во ф.м.р.п. како помошен директор и бил одговорен за изградбата на автопатот Г.-Н., дека тој, обвинетата Љи., директорот и другите лица, надзорните органи ги разгледале документите од ПОС Т. при што имало документ од Катастарот дека ПОС Т. бил сопственик на земјиштето кое требало да се експроприра, па стапиле во контакт со Катастарот и отишле во Н., каде им било кажано дека документот е валиден и дека ПОС Т. е сопственик, па бидејки од ПОС Т. не им дозволувале да работат додека не платат, и рекле на обвинетата Љ. да ја убрза постапката за експропирација, дека контактирала и со обвинетата Д. која не кажала дека има проблем со документите, дека од документите произлегувало дека се е во ред и затоа постапката ја завршиле со спогодба, дека бил изработен елаборат од ГП Гранит-Гранит проект Скопје во кој елаборат стоело дека ова земјиште е на РМ, но бидејки имале документ од Катастарот во Н. за направена измена во меѓувреме, а автопатот морало да се изгради во определениот рок, побрзале со постапката, дека при определувањето на надоместокот биле присутни во Имотно правната служба во Н., при што обвинетиот Б. барал 600,00 денари, а тие направиле спогодба за 480,00 денари, дека откако била постигната спогодбата, истата обвинетата Љ. ја доставила до финансиската служба од каде се извршило исплаќање.
Од исказот на сведокот Е. М. се утврди дека работел како секретар односно советник на правни и општи работи во Општина Н., дека со решение бр.01-888/1 од 30.12.1981 година донесено од Собрание на Општина Н. на трговска работна организација на големо и мало В. П. ООЗТ Т.Н. се доделувало на користење градежно неизградено земјиште за изградба на хотел П. во кое решение биле наведени катастарските парцели и вкупната површина со мери и граници, дека во чл.2 од решението било наведено дека одделението за станбени и комунални работи при Собранието на општина Н. на корисникот ќе му издаде посебно решение за користење на даденото земјиште, а во чл.3 стоело дека доделувањето на земјиштето ќе се врши со надоместок, при што решение од одделението за станбено имотно комунални работи не било издадено и не бил платен надоместок за доделеното земјиште.
Од исказот на представникот на јавното правобранителство на РМ -Велес советник Б. Д. се утврди дека предјавуваат имотно правно барање на износ од 10.800.000,00 денари утврден врз основа на доставеното вештачење.
Од исказот на претставникот на А.д.п. С. Д. Г. се утврди дека спогодбата е постигната за парцели за кои врз основа на елаборатот кој што содејствува со катастарскиот операт, се во сопственост на РМ, со оглед да се работело за општествено предпријатие тоа значи дека ова правно лице не било во приватна сопственост а аналогно на тоа земјиштето било во сопственост на РМ, дека во елаборатите било наведено името на корисникот, дека постапката за експропирација почнува со изготвување на елаборат кој го изготвува градежна фирма и во кој се содржани податоци за сопственикот и корисникот на земјиштето, површината на земјиштето, делот кој се одзема и делот кој останува на сопственикот, дека овие елаборати ги изготвува градежна фирма и не ги изготвува фондот односно ангенцијата, па врз основа на нив, се изготвува предлогот за експропирација и потоа или се постигнува спогодба или се завршува со парнична постапка, како и дека сопственик на парцелите наведени во предлозите за експропирација е РМ.
Од предлог за експропирација бр.03-438 од 23.02.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03-438/04 од 15.07.1998 година, бр.03-438/04 од 15.07.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, бр.03-438/4 од 15.07.1998 година, сите на Ф.м.р.п. С., се утврди дека од страна на ф.м.р. п. С. како предлагач до Републичката управа за имотно правни работи ПЕ Н. на ден 15.07.1998 година биле поднесени предлози за експропирација на недвижен имот и тоа Кп.бр.5085/2, Кп.бр.5080/2, Кп.бр.5078-5079, Кп.бр.5077, Кп.бр.5088, 5087, Кп.бр.5083/2/3, и Кп.бр.5086 сите за КО Неготино при што во предлозите кои се формулари, е наведено дека сопственик на овој имот е УТРО Т. Н., дека овие предлози се поднесуваат за изградба на автопат делница С.-Д. К., дека како корисник на експропирацијата на недвижностите се јавува фондот за магистрални и ргионеални патишта, дека средствата за изградба на автопатот биле обезбедени од сметката на ф.м.р.п., дека во прилог на предлозите бил поднесен елаборат за експропирација потврден од РГУ одделение Н., како и надоместокот за експропирано земјиште бил паричен, замена со друго земјиште не се вршела и висината на надоместокот ќе се утврдува по проценка на вештото лице, како и дека овие предлози за експропријација биле потпишани за предлагачот од страна на сведокот Ѓ. П., како в.д. Директор.
Од записник од 12.05.1999 година се утврди дека помеѓу ф. за п. и Хотел П. на ПОС Т. Н. бил постигнат договор за висина на надомест и начин на плаќање на земјиште и објекти што се одземале за изградба на автопатот С.-Н. и тоа вкупно за земјиште износ од 6.227.680,00 денари, вкупно за објекти 4.572.320,00 денари, или вкупно за земјиште и објекти 10.800.000,00 денари, дека за постребите на патот се одземаат следните КП: 5073/2/3. 5085/2,5080/2, 5079/1/2, 5087,5086, 5077,5078, 5083/3, 5083/2 и 5088, како и дека плаќањето се врши на тој начин што исплатата на Кп.бр.5073/2/3 и магацинот на истата парцела во вкупна вредност од 2.832.432,00 денари ќе се исплатат во рок од 15 дена од склучување на спогодбата, а другите плаќања ќе се извршат во нареден рок од 3 месеци од склучување на спогодбите, како и дека овој записник-договор е потпишан од К. Б. и Љ. Ку. за Ф. и Б. К. за ПОС Т. Н..
Од ПЛ.бр.3158 за КП Н. се утврди дека во овој поседовен лист како сопственост на РМ корисник ПОС за УТТ Т. Н. се заведени Кп.бр.5080/1/3, 5081/3, 5082/3 ,5083/1/3, 5085/1/3/,7326/2/11 ,7337/11.
Од записник бр.17-160/4 од 13.05.1998 година на Министетрство за финансии Управа за имотно правно работи отсек Н. се утврди дека на ден 13.05.1999 година пред управата за имотно правни работи отсек Н. била одржана усна главна расправа на која присуствувале обвинетата Д. Л. од отсекот, обвинетата Љ. К. како полномошник на ф.м.р.п. С. како предлагач на експропирацијата и обвинетиот Б. К. како полномошник на ПОС Т. Н., заведен во спогодбата како сопственик-корисник, при што била постигната спогодба со која корисникот на експропирацијата за експропираниот недвижен имот на сопственикот му нуди Кп.бр.5073, 5085/2, 5080/2 50790/1/2/, 5087, 5077, 5078, 5083/3 и 5088 и за објекти вкупно 10.800.000, 00 денари, при што плаќањето ќе се врши на три дела и тоа првиот дел од 3.000,000,00 денари во рок од 15 дена, а остатокот во нареден рок до 3 месеци, при што ова спогодба е потпишана од обвинетиот Б. К. за ПОС Т. Н., од обвинетата Љ. К. за Ф.м.р.п. С. и од обвинетата Д. Л. и како записничар и како лице од управата за имотно правни работи отсек Н..
Од програма бр.03-263 од 06.09.1998 година на ПОС Т. ЦО Н., се утврди дека управниот одбор на доверителите на ПОС Т. Н. во стечај на седницата одржана на ден 04.09.1999 година донела програма за финансиска консулидација и сопственичка трансформација на ПОС Т. Н. во стечај.
Од мислење од 28.12.2000 година се утврди дека од страна на Агенција на РМ за приватизација до Основен суд К., било доставено мислење бр.08-3005/2 од 28.12.2000 година дека предложената трансформација на предпријатието со општествениот капитал ПСО за угостителство туризам и трговија Т. Н., бил во согласност со условите начинот и постапките пропишани со ЗТПОК.
Од Мислење од правен сектор за одлука за трансформација се утврди дека правниот сектор дал мислење дека одлуката била во согласност со условите, начинот и постапките пропишани со Законот за трансформација на предпријатијата со оштествен капитал, како и дека одлуката била донесена на 31.10.2000 година.
Од одлука бр.02-7096/1 од 28.12.2000 година се утврди дека агенцијата на Р.Македонија за приватизација на ден 28.12.2000 година дала согласност на мислењето по предложената трансформација на ПОС за угостителство туризам и трговија Т. Н., како и дека одлуката влегува во сила со денот на донесувањето.
Од одлука за именување на управен одбор бр.03-272 од 03.12.1998 година се утврди дека на ден 02.12.1998 година одборот на доверители на седница донел одлука со која бил именуван управен одбор како орган на управување со ПОС Т. Н. и во управниот одбор биле именувани следните лица: обвинетиот Б. К. за претседател, сведокот С. Ј. за член и Н. Ш. за плен представник на општествениот капитал.
Од историјат за недвижен имот на ПОС Т. (Хотел п. Н., бр.1215/22 од 15.08.2002 година на ДЗГР Одделение за премер и катастар Неготино, се утврди дека градежното неизградено земјиште и тоа Кп.бр.5077, 5078, 5079,5080, 5080,5080, 5081,5083,5085,и 5088 сите во мв.„Џ.“ со решение бр.10-888/1 и решение бр.08-1001/1 било доделено на користење на ПСО Т. и дека според евиденцијата на одделението за премер и катастар градежното земјиште ПСО Т. го има на користење.
Од историјат на катастарски парцели доставен до МВР ОВР Н., се утврди дека со одлука на Влада на РМ во 1994 година, насловот на субјеткот се менува од ПОС Т. во РМ корисник ПОС Т. Н., и во 1999 година, со промена бр.64/99 во катастарската евиденција се евидентираат следните катастарски парцели 5077,5078, 5079, 5080, 5080,5080, 5081,5083, 5085 и 5088 врз основа на решение за доделување на користење градежно неизградено земјиште бр.01-888/1 од 30.12.1981 година и решение за измена и дополнување на решение бр.01-888/1 под број 08-1001/1 од 14.09.1989 година и преминуваат во поседовен лист 3158 на РМ, корисник ПОС Т.Н., а во 2000 година со промена бр.15 извршена била промена во катастрскиот операт на основа на записник за експропирација бр.17-160/4 од 13.05.1999 година, и при тоа намалена била површината од КП 5073 на РМ корисник ТМ В. Н., како и површините на РМ корисник ПОС за УТТ Т. во стечај Н., за сметка на површините на РМ, корисник Ф.м.р.п.С..Од Пл.бр.955 за КО Н., се утврди дека на име на РМ,-патишта биле заведени следните катастарски парцели: Кп.бр.5073/2/3/10, 5073/3/3/10, 5085/2,5086/3/10, и 5087/3/9 сите во мв.Џ. со култура пат.
Од решение бр.1004/108 од 13.01.1999 година на одделение за премер и катастар Н., се утврди дека од страна на одделение за премер и катастар Н. на ден 13.01.1999 година било донесено решение со кое барањето од ПОС Т. Н., за упис на градежно неизградено земјиште, во катастарската евиденција за КО Н.-град било уважено и во катастарската евиденција биле запишан односно евидентиран на име ПСО Т. Н. следниот недвижен имот: Кп.бр.5077, 5078,5079, 5080, 5080, 5080, 5081,5083, 5085 и 5088.
Од жалба бр.2/99 од 26.01.1999 година се утврди дека јавното правобранителство на РМ,за подрачје В., до комисијата за решавање на управни работи во втор степен од областа на премерот и кастастарот запишување на правата на недвижности при Владата на РМ С., поднела жалба против решение бр.1004/108 од 13.01.1999 година на РГУ одделение за премер и катастар Н..
Од известување Р.бр.68/02 од 06.02.2003 година на Јавно правобранителство на РМ за подрачје В., до ОЈО К., се утврди дека јавното правобранителство на РМ за подрачје В., до Комисијата за решавање на Управни работи во втор степен, од областа на премерот катастарот и запишување на правата на недвижностите при Владата на РМ доставило жалба У.бр.2/99 од 26.01.1999 година, а од причини што ова комисија немала донесено одлука до Врховниот суд на РМ Скопје била поднесена тужба и поведен управен спор.
Од решение бр.27-68/2 од 31.05.1999 година на Влада на РМ, се утврди дека жалбата поднесена од јавното правобранителство на РМ , против решението на РГУ одделение за премер и катастар Н. бр.1004/108 од 13.01.1999година била одбиена како неоснована.
Од решение У.бр.95/03 од 02.03.2005 година на Врховен суд на РМ се утврди дека со ова решение постапката по тужбата на заменик јавен правобранител за подрачје В. против Владата на РМ комисија за решавањена управни работи во втор степен, од областа на премерот катастарот и запишување на правата на недвижностите, за молчење на администрацијата се запира, од причина што судот утврдил дека тужениот орган постапувајќи по жалбата донел решение бр.27-68/2 од 31.05.1999 година со кое жалбата против решението на првостепениот орган бр.1004/108 од 13.01.1999 година ја одбил како неоснована, а решението тужителот го примил на 22.05.2003 година поради што согласно чл.32 ст.1 од ЗУС Врховниот суд го повикал тужителот да даде изјава дали со дополнително донесеното решение бил задоволен односно дали тужбата ја проширува и врз тоа решение, но тој во определениот рок од 15 дена не дал никаква изјава поради што судот врз основа на чл.32 ст.2 од ЗУС донел решение со кое ја запира постапката.
Од известување бр.08-244/2 од 24.04.2003 година на Општина Н. се утврди дека Кп.бр.5073,5085,5080, 5079, 5087, 5086,5077, 5078,5083 и 5088 се наоѓале во градежен реон и биле опфатени со ГУП и ДУП и според расположливата документација не бил платен надоместок за ова земјиште од страна на ПОС СД Тиквеш Н..
Од заклучок бр.01-1989/1 од 26.12.1973 година на Општинско собрание на Н. се угврди дека Собранието на Општина Н. на 25.12.1973 година донела заклучок со кое за изградба на хотел ресторант предвиден со урбанистички план на Н., се дава на трајно користење граджено неизградено земјиште дел од парцела бр.28/7 и 28/9 во мв.Б. КО Н.на ТП В. Н. во површина од 1.15.15. ХА., дека за доделеното градежно неизградено земјиште од општествена сопственост корисникот бил должен да плати према важечките прописи за доделување на градежно земјиште како и дека врз основа на овој записник отсекот за комунални и имотно правни работи ќе донесе решение каде ќе бидат пишани површината мерите и границите на градежната парцела.
Од извадок од Сл.гласник од месец декември 1981 година стр.305 стр.242, и стр.292 се утврди дека на 30.12.1981 година на седница на соборот на здружениот труд и соборот на месни заедници било донесено решение бр.01-888/1 со кое било доделено на користење градежено неизградено земјиште за изградба на хотел парк на ТПРО В. П. ООЗТ Т. Н., и тоа Кп.бр.5079 ,5080, 5081, 5082, 5083, 5085, 5088, и 5129 во мв.Џ. во вкупна површина од 32.795 мкв, дека оделението за станбено комунални и имотно правни работи при Собранието на Општина Н. на корисникот ќе му издаде посебно решение за користење на доделеното земјиште, дека доделувањето на земјиштето ќе се врши со надоместок, дека е донесено решение бр.08-1001/1 од 14.09.1989 година за измена и дополнување на решение бр.01-888/1 со кое се доделува уште Кп.р.5077 и 5078 без надоместок, како и дека е донесен заклучок бр.08-517/1 од 14.06.1990 година од страна на Собрание на Општина Н. со кој се ослободува од обврската за плаќање на надоместок на трошоците за уредување на градежното земјиште објектите Хотел П. и автокампот А. на ХУТРО Т. Н., кој заклучок влегува во сила со денот на донесувањето.
Од список на промени за КО Н. со шифра со назнака промена 165/94 на КО 5 18 023 се утврди дека недвижностите заведени во Пл.бр.3158 и 3059 се заведени на име ПОС Ти. Н., недвижностите во поседовен лист бр.3158 се заведени на РМ, корисник ПОС Т. Н..
Од список на промени бр. 118/98 се утврди дека недвижностите заведени во Пл.бр.3158 се заведени на име на РМ корисник ПОС Т. Н. и парцелата бр.5082 е заведена на име на РМ корисник ПОС Т. Н. во стечај.
Од список на промени 64/99 се утврди дека парцелите бр.5077, 5078,5079, 5080, 5080,5083,5085,5088,5080, сите во мв.Џ.се заведени на име на РМ, корисник за УТТ Т.Н..
Од список на промени од 18.02.2000 година се утврди дека до 15.02.2000 година парцелите бр.5073 се заведени на име РМ корисник ТП В. Н., парцелата бр.5086 е заведена на име на РМ, парцелата бр.5087 е зведена на име на РМ патишта, и парцелите бр.5077 ,5078, 5079, 5080 5080, 5080, 5083,5085,5088,биле заведени на име РМ корисник ПОС за УТТ Т. во стечај Н., а по 15.02.2000 година парцелите бр.5073/2, 5073/3, 5077, 5078, 5079, 5080/2, 5083/2, 5083/3, 5085/2, 5086, 4087 и 5088 се заведени на РМ корисник Ф.м.р.п. С..
Од решение бр.1105/115 од 29.06.1998 година на РГУ оделение за премер и катастар Н. се утврди дека барањето поднесено од ПОС Т. од Н. заведено во одделение за премер и катастар Н. под бр.1105/115 од 09.03.1998 година за упис во катастарскиот операт на дворно место на КП.бр.5082 во КО Н.-град на име на на ПОС Т. Н. било одбиено.
Од решение бр.1005/61 од 07.02.2000 година на Одделение за премер и катастар Н., се утврди дека со ова решение барањето поднесено од Министерство за финансии управа за имотно правни работи отсек во Н. со кое врз основа на Спогодба постигната на записник бр.17-160/4 од 13.05.1999 година да се изврши промена во катастарската евиденција било уважено, па во катастарската евиденција за КО Н., се врши промена на следниот начин: на ЗРМ корисник ТП В. Н. се евидентира во нова состојба, Кпб.р.5073/1 и Кбр.5073/1, на РМ корисник ПОС за УТТ Т. во стечај Н. се евидентира во нова состојба Кп.бр.5080/1, КП.бр.5080/1, Кп.бр.5083/1, и Кп.бр.5085/1, и на РМ ф.м.р.п. во нова состојба се евидентираат Кп.5073/2,. 5073/3, 5077, 5078, 5079, 5080/2, 5083/2, 5083/3м, 5085/2, 5086,5087 и 5088.
Од решение бр.01-625/1 од 02.06.1980 година на Собрание на Општина Н. се утврди дека на ден 29.05.1980 година, било донесено решение со кое било доделено градежно неизградено земјиште на трајно користење заради изградба на кампови на ТПРО В.П. ООЗТ Т. Н. во мв.Џ. во површина од 21.148,4 метри квадратни, на КП.бр.253 со емри и граници : исток 34 + 68 метри -автопат Б. Е., запад 90 метри- општествен имот, север 169 + 26 метри -општонароден имот и југ 232,5 метри општо народен имот, при што доделувањето на земјиштето се врши со надоместок, дека одделение за станбено и комунални имотно правни работи ќе донесе посебно решение.
Од упис на недвижноста бр.08-11/1 од 25.01.1999 година на Општина Неготино се утврди дека Општина Н. до РГУ ПЕ Н., доставила допис дека има сознанија дека ПОС Т. Н., пред РГУ ПЕ н., покренал постапка за запишување на Хотел парк во катастарот на недвижности па ги известуваат дека решение за доделување на градежно земјиште за изградба на хотел П. во Н., било донесено од Собрание на Општина Н., а посебно решение за доделување од страна на надлежениот управен орган не било донесено и за кое тоа представувало задолжителна обврска по тогашните прописи, дека актот на Собранието на Општината не представува доволен основ за извршување на упис на недвижноста во катастарските книги и дека надоместокот за доделување на градежното земјиште не бил платен ниту од поранешното предпријатие В. П. ниту пак од сегашното предпријатие ПОС Т. Н., кое се јавувало како барател за упис.
Од известување Р.бр.31/03 од 10.04.2003 година на Јавно правобранителство на РМ, за подрачје В. се утврди дека до ОЈО К. е поднесено известување дека заменик јавен правобранител на подрачје В. поднел тужба до Врховниот суд на РМ, УС.бр.1/03 од 24.01.2003 година со која бил инициран управен спор за поништување на решение како незаконито.
Од договор бр.05-382 од 11.12.1997 година се утврди дека овој договор бил склучен на ден 11.12.1997 година помеѓу 50 содружници на ПОС Т. Н. како ДОО од една страна и обвинетиот Б. К.од С. од друга страна за уредување на меѓусебните односи на содружниците со лицето на кое му било доверено управувањето со ДОО ( најмалку 51% ) при што било договорено на обвинетиот Б. К. да му се довери управувањето со друштвото најмалку за време од 5 години.
Од цели на трансформација на Агенција за приватизација на РМ, се утврди дека било отворена стечајна постапка со решение Ст.бр.153/98 од 09.07.1998 година на Основен суд Кавадарци на ПОС Т. Н. која била времено запрена со решение од 13.11.1998 година, и биле започнато активности за трансформација во стечај на ПОС Т. Н..
Од прегледна ситуација на КО Н. бр.1004/08 од 15.12.1998 година судот се стекна со визуелна представа за парцелите кои се предмет на обвинение.
Од известување бр. 03-422/2 од 07.03.2003 година на Ф.м.р.п. С., се утврди дека Фондот бил корисник на експропирација за изградба на автопат ... С.- Н. која постапка за експропирација била отпочната во фебруари 1998 година, основи биле податоците од елаборатите за експропирација односно податоците на катастарот за недвижностите, исплатата на сите парични износи се вршела преку заводот за платен промет во Н. и постапката била завршена со спогодување-порамнување.
Од елаборат за анекс 1 експропирација тех.бр.1042/98 со датум на изработка 7/98 се утврди дека парцелите со број 5077,5078, 5079, 5080, 5083, 5085 и 5086 биле евиндетирани во сопственост на РМ.
Од потврда од ГП Гранит бр.0302/74 од 06.07.1998 година се утврди дека состојбата на овој елаборат е идентична со состојбата во катастарскиот операт.
Од извод од Казнена евиднеција за обвинетиот Б. К. се утврди дека истиот е досега осудуван.
Од известување бр.283-14599 од 23.12.2003 година на СВР С. се утврди дека обвинетаата Д. Л. е досега неосудувана.
Од известување бр.219.9-21027/2 од 3012.2003 година на СВР за град С. се утврди дека обвинетата Љ. Ку. е досега неосудувана.
Од барање пријава од 15.12.2000 година на Оделение за премер и катастар Н. се утврди дека ПОС Т. Н. барал да се изврши измена во катастарскиот операт на корисникот за земјиштето цитирано во ПЛ.бр.3159 и 3058 за КО Н., така што да се избрише од овој поседовен лист ознаката РМ корисник и да се упише ПОС Т. како сопственик на недвижниот имот во цитираните решенија бр.1004/108 и бр.27-68/2.
Од вештачење I.СВ.бр.42/04 на Биро за судски вештачења Скопје, се утврди дека за потребите за изградба на автопатот Г.-Д. К. на делницата од километри 103 + 600 до километри 108 + 680 била извршена експропирација на следните катастарски парцели Кп.бр.5073/2 со површина од 32о мкв, под објект, Кп.бр.5073/3 со површина од 10430 мкв, двор, Кпб.р.5077 со површина од 200 мкв, пасиште 4 класа, Кпб.р.5078 со површина од 95 мкв, пат, Кп.бр.5079 со површина од 315 мкв, шума трета класа, Кп.бр.5080/2 со површина од 569 мкв, нива четврта класа, Кп.бр.5083/2 со површина 46 мкв, шума трета класа, Кп.бр.5083/3 со површина 260 мкв, шума трета класа, Кпб.р.5085/2 со површина 6080 мкв, шума трета класа, Кп.бр.5086 со површина 10167 мкв, неплодно, Кп.бр.5087 со површина од 466 мкв, пат, и Кп.бр.5088 со површина 1409 мкв, шума трета класа, дека на име РМ корисник ПОС Т. Н. биле запишани следните катастарски парцели Кп.бр.5073/1 под објект со површина од 1460 мкв, Кп.бр.5073/1 двор со површина од 6426 мкв, Кп.бр.5080/1 со површина од 195 мкв, под објект, Кп.бр.5080/1 под објект со површина од 538 мкв, Кп.бр.5083/1 пума трета класа со површина 16,605 мвк, Кп.бр.5085/1 шума трета класа со површина од 11.9065 мкв, сите во м в.Џ., кои биле запишани на име РМ корисник ПОС Т. Н. со решение за промена во катастарската евиденција врз основа на спогодба постигната на записник бр.17-160/4 од 13.05.1999 година, врз основа на кое решение на име РМ корисник Ф.м.р.п. се запишани следните катастарски парцели Кп.бр.5073/2 со површина од 390 мкв, пат, 5073/3 со површина 1360 мкв,пат, Кп.бр.5077 со површина од 200 мкв, пат, Кп.бр.5078 со поврина 95 мвк, пат, Кпб.р5079 со површина од 315 мкв, пат, Кпб.р.5080/2 со површина од 569 мкв,пат, Кп.бр.5083/2 со површина од 46 мкв, пат, Кп.бр.5083/3 со површина од 260 мкв, пат, Кп.бр.5085/2 со површина 6080 мкв, пат, Кп.бр.5086 со површина 1167 мкв, пат, Кп.бр.5087 со површина од 466мкв, пат, и Кпб.р.5088 со површина 1409 мкв, пат, дека пазарната цена на земјиштето во време на склучување на спогодбата се движела од 480 до 640 денари по мкв, за градежно неизградено земјиште при што е извршена исплата во вкупен износ од 10.800.000,00 денари за земја и објекти и тоа вкупно за земја се исплатени 6.227.680,00 денари и вкупно за објекти се исплатени 4.572.320,00 денари кој надоместок бил утврден со спогодбата за експропирација и истиот е во целост исплатен и тоа во неколку рати во рок од 3 и пол месеци почнувајќи од 08.06.1999 година до 13.09.1999 година, преку ЗПП Н. на жиро сметка на ПОС Т., дека постигнатата пазарна цена за другите сопственици е идентична со цената која била исплатена на ПОСТ Т. Н., дека исплатата била извршена согласно законот за експропријација, како и дека исплатената цена одговара на пазарната цена.
Од Пл.бр.3158 за КО Н. се утврди дека Кп.бр.5006/1/14 под објект Кп.бр.5006/1/14, двор, Кп.бр.5080/1 /3 /10, под објект, Кп.бр.5080/1/3 /10, двор, Кп.бр.5081/3/10 пат, Кп.бр.5082/3/10, под објект, Кп.бр.5083/1/3/10, двор, Кп.бр.5085/1/3/10, двор, и Кп.бр.7337/11/57 под објект се водат на РМ корисник ДУТТ Т. ДОО Н.
Од пресуда ПС.бр.46/03 од 17.03.2004 годна на Основен суд К. се утврди дека е поништена спогодбата за експропирација бр.17-160/4 од 14.05.1999 година и тоа во делот за надомест на земјиштето во висина од 6.227.680,00 денари и е задолжен ПОС Т. Н. како тужен на фм.р.п. С. како тужител да му врати износ од 6.227.680,00 денари на име стекнување без основ со законска затезна камата сметано од 04.04.2003 година до исплатата.Ова пресуда е потврдена со пресуда АСЖ.бр.794/04 од 10.06.2004 година на Апелационен суд Скопје што се утврди од увид во цитираната пресуда.
Од пресуда Рев.бр.492/04 од 29.06.2005 година на Врховен суд на РМ се утврди дека пресудите на Апелациониот суд Скопје Асжб.р.7904/04 од 10.06.2004 година и на Основен суд Кавадарци ПС.бр.46/3 од 17.03.2004 година се преиначени и пресудено дека тужбеното барање на тужителот да се поништи спогодбата за експропирација бр.17-160/4 од 13.05.1999 година во делот за надомест на земјиштето во висина од 6.227.680,00 денари и за тој износ да се задолжи тужениот на тужителот да му врати на име стекнување без основ со законска затезна камата сметано од 04.04.2003 година до исплатата и да му ги надомести трошоците во постапката оо износ од 120.000,00 денари се одбива како неосновано.
Од предлог за извршување на парично побарување бр.03-1909/1 од 01.09.2004 година се утврди дека ф.м.р.п. С. како доверител поднел предлог за извршување против ДУТТ ПОС Т. Н. ДОО како должник за исплата на износ од 6.227.680,00 денари со затезна камата од 04.04.2003 година до исплатата врз основа на цитираните пресуди на Основен суд К.и Апелациониот суд Скопје.
Од жалба бр.03 од 22.08.2005 година примена во Основен суд К. на 11.07.2005 година се утврди дека од страна на должникот ДУТТ Т. ДОО К., била поднесена жалба против решението И.бр.3195/04 од 29.10.2004 година на Основен суд К. со кое било дозволено предложеното извршување на доверителот ф. за МРП С., врз основа на правосилна пресуда П.бр.46/03 за износ од 6.227.680,00 денари со законска затезна камата сметано од 04.04.2003 година до исплатата.
Од одговор на жалба бр.03-934 од 26.08.2005 година, се утврди дека ф.м.р.п. С. доставил одговор на горе наведената жалба.
Од поднесок А.бр.07-7/07 од 19.11.2007 година на Јавно правобранителство на РМ Велес се утврди дека оштетената РМ застапувана од државното правобранителство на РМ Велес, бара да се задолжат обвинетите на оштетената РМ на име надомест на штета за експропирација земјиште сопственост на РМ да и исплатат солидарно износ од 10.800.000,00 денари.
Од известување бр.24.12.2.-1091/2 од 03.04.2008 година со смртовница бр.28/08 од 03.04.2008 година и двете на ОВР Неготино се утврди дека сведокот Е. М. е починат.
Од извод од матична книга на умрените бр.2117-1587 од 24.05.2005 година на МВР Скопје, се утврди дека сведокот В. И.починал на 17.05.2005 година. што се потврди со решение за престанок на работен однос поради смрт на работникот бр.02-2/43 од 18.05.2005 година на Фонд за МРП С..
Од извадок од елаборат стр.47 и стр.48 на КО Н., се утврди дека Кп.бр.5085, 5079, 5080, 5086, 5078, и 5088 во елаборатот се заведени на име РМ, а парцелите 5073 е заведена во елаборатот на име ОС ТП В. Н. и 5087 во елаборатот е заведена на име ОС патишта Н..
Од записник бр.17-200/2 од 12.04.2000 година на Управа за имотно правни работи отсек Н. се утврди дека помеѓу предлагачот на експропирацијата фонд за МРП С. и сопственикот на недвижноста за која се предлага експропирацијата АД за промет со нафта и нафтени деривати МАК П. С. била постигната спогодба за експропирација.
Од записник ВПС.бр. 20/98 од 24.09.1998 година на Основен суд Н. се утврди дека на предлог на предлагачот Т. во стечај против противникот за МРП С. Основен суд Н.излегол на лице место и извршил обезбедување на доказ со тоа што на записник биле констатирани оштетувањата кои настанале на објектите на ПОС Т. Н..
Од известување бр.19.440/2 од 15.04.2010 година на Државен архив на РМ, се утврди дека во државниот архив на РМ оделение В. нема депонирано документи од министерство за финансии одделение за имотно правни работи Н. и од ф.м.р.п. С..
Од одговор на барање бр.03-1516/2 од 04.05.2010 година на А.д.п., се утврди дека рокот за чување на полномошно изнесува 10 години од денот на неговото издавање па за полномошното на име Љ. К. за склучување на спогодба од 13.05.1999 година овој рок бил изминат.
Од известување бр.03-67/2 од 10.05.2010 година на Министерство за финансии Управа за имотно правни работи одделение во Н.- Н., се утврди дека согласно Законот за архивска граѓа и планот на архивиските знаци за распоредување на актите полномошното архивска граѓа со рок на чување 10 години и полномошното во врска со склучена спогодба под бр.17-160/4 од 13.05.1999 година е поништено.
Од Статут на ф.м.р.п. од 24.11.1997 година, се утврди дека во чл.11 од истиот е утвдено дека со Ф. раководи директорот и истиот го преставува и застапува фондот.
Од Правилник за систематизација на работни места во ф.м.р.п. бр.14-1903/4 од 15.12.19997 година се утврди дека како работно место било предвидено раководител на сектор за правни и општи работи .
Од номенкалтура на работните места бр.14-1903/4 од 15.12.1997 година се утврди дека раководно работно место во ф.м.р.п. е Директор на ф. а како работно место со висока стручна спрема е превидено работно место раководител со опис на работно место дека раководи, ја обединува и насочување работата на секторот, одговара за навремено и законско работење и врши други работи што ќе му ги довери директорот и заменикот.
Од вака утврдената фактичка состојба, судот најде да во дејствијата на обвинетите Љ. К.и Д. Л. не се содржани битните елементи на кривичното дело Злоупотреба на службената положба и овластување од чл.353 ст.3 в.в. со ст.1 в.в со чл.22 од КЗ, а во дејствијата на обвинетиот Б. К. не се содржани битните елементи на кривичното дело Злоупотреба на службената положба и овластување од чл.353 ст.3 в.в. со ст.1 в.в. со чл.23 од КЗ, па ги ослободи обвинетите за овие кривични и дела и одлучи како во диспозитивот на пресудата од следните причини:
Кривичното дело Злоупотреба на службената положба и овластување од чл.353 од КЗ, го врши службено лице кое со искористување на својата службена положба или овластување со пречекорување на границите на своето службено овластување или со неизвршување на својата службена должност ќе прибави за себе или за други некаква корист или на друг ќе му нанесе штета.
Кривичното дело Злопоутреба на службена положба и овластување од чл.353 ст.3 в.в. со ст.1 в.в со ч л.23 од КЗ, го врши тој што друг со умисла ќе го потикне да го стори кривичното дело од чл.353 ст.3 в.в. ст.1 од КЗ.
Овие кривични дела се умислени и сторителите треба да бидат свесени дека ја искористуваат својата службена положба и овластување и дека ги пречекоруваат границите на овластувањата или дека не ја вршат службената должност, односно дека со умисла го потикнуваат сторителот да го изврши кривичното дело како што е опишано.
Во конкретниот случај од записникот за главна расправа пред отсекот за имотно правни работи Неготино од 13.05.1999 година се утврди дека обвинетата Љ. К. присуствувала на рочиштетото во својство на полномошник на Ф.м.р.п. С. и била овластена од предлагачот-Ф. да ги изготви предлозите за експропирација, а потоа да ја заклучи спогодбата. Овластувањата за превземање на овие дејствија биле добиени од колегиумот на предлагачот-Ф., преточени во полномошно приложено пред отсекот за имотно правни работи во Н., со што бил создаден внатрешен правен однос помеѓу Ф. и обвинетата Љ., врз основа на кој таа ги застапувала интересите на Фондот пред органот за имотно правни односи во Н.. Врз основа на ова се утврдува дека одлуката да се заклучи спогодбата за надомест на експропиран недвижен имот кај обвинетата Љ. не била донесена врз основа на влијание на обвинетиот Б. К. врз неа, од причина што оваа одлука произлегува од овластувањата од колегиумот на Ф. пренесени со полномошно за застапување од страна на обвинетата Љ. во постапката за експропирација. Одлуката да се заклучи спогодбата обвинетата Љ. ја донела врз основа на целата расположлива писмена документација во време на склучување на спогодбата, а не врз основа на влијание на обвинетиот Б. К. и истата ја донела врз основа на Заклучок од 26.12.1973 година на СО Н., Решение од 02.06.1980 година на СО Н., Решение од 13.01.1999 година на Одделот за премер и катастар Н., пропратно писмо на оделот за премер и катастар Н. упатен до Заменик јавен правобранител на подрачјето на В. бр.1004/108 од 20.01.1999 година кои што одлуки биле од одлучувачко значење за склучување на предметната спогодба. При ваква состојба судот утврди дека кај обвинетата Љ. отсуствува субјективниот елемент, умислата, за сторување на кривичното дело што и се става на товар.
Спогодбата како двостран акт е израз на волјата на две странки учесниците во постапката за експропирација и тоа од една страна РМ-ф. за м.р.п. С. и од друга страна ПОС Т. Н., при што обвинетата Д. била само преставник на органот кој ја водел постапката за експропирација, пред кој орган учесниците ја постигнале меѓусебната спогодба. Според начинот на кој е донесена одлуката од страна на обвинетата Д., според дејствијата кои ги превземал јавниот правобранител, решението на Владата на РМ бр.27-68/2 од 31.05.1999 година со кое е одбиена жалбата на Јавното правобранителство изјавена против Решението на одделението за премер и катастар Н. бр.1004/108 од 13.01.1999 година, го доведува судот до заклучок дека кај обвинетата Д. не постоела умисла да го стори кривичното дело и со склчувањето на спогодбата да му прибави корист на обвиенетиот Б. К. и го доведува судот до заклучок дека обвинетиот Б. К. не ги потикнал ниту обвинетата Д. ниту обвинетата Љ. да го сторат кривичното дело што им се става на товар. Исто така категоријата сопственост на градежно неизградено земјиште за прв пат е воведена и за прв па трансформацијата на градженото земјитше од право на трајно користење во право на сопственост е отпочната во 2006 година, па тоа значи дека во времето на склучувањето на спогодбата категоријата сопственост на градежно неизградено земјиште не постоела за да се јави за спорно од кои причини надоместокот е исплатен на корисникот.
Во описот на обвинението даден од страна на Основното јавно обвинителство не се наведени дејствијата посебно на потикнувањето на обвинетиот Б. К. и со кој дејствија овој обвинет го извршил таквото потикнување, имајќи во предвид при тоа дека пред донесување на спогодбата биле донесени одлуки и акти, кои претходеле на утврдување на фактот дали постои основаност за склучување на таква спогодба. Од исказите на сослушаните сведоци судот утврди дека по однос на склучената спогодба од 13.05.1999 година, стручниот колегиум на Ф. за п. ги утврдил износите за објектите и земјиштето и ја овластил обвинетата Љ.К. да ја потпише спогодбата со содржина како што е тоа сторено. Од доказите произлегува дека во конкретниот случај повеќе експертски тимови работеле на експропирацијата и надоместокот за објектите и земјиштето и сите биле единствени со препораките за експропирација, предлозите за експропирација и основаноста и занконитоста за таквата експропирација и исплатениот надомест за земјиштето. Со оглед на тоа судот утврди дека осудениот Б. К. не ги поттикнал обвинетите Д. и Љ. за сторување на кривичното дело од причина што до доказите произлегува дека одлуката за склучување на спогодбата и содржината на истата не била на обвинетите туку на целиот стручен колегиум и врз основа на претходно изведени писмени докази.
Согласно чл.93 ст.1 од ЗКП, судот одлучи дека трошоците сторени во текот на кривичната постапка паѓаат на товар на буџетските средства на судот.
Согласно чл.102 ст.3 од ЗКП, оштетената РМ за остварување на своето имотно правно барање се упатува на спор.

Основен суд Велес, К.бр.27/10 од 26.05.2008 година

Записничар, Претседател на Совет-Судија,
Лилјана Стојанова Габриела Гајдова

ПРАВНА ПОУКА:
Против оваа пресуда незадоволната странка има право на жалба во рок од 15 дена од приемот на ова пресуда, преку овој суд до Апелационен суд Скопје.
ДН:ОЈО, обвинети, бранители и оштетена.

Назад